Showing posts with label അനുഭവം. Show all posts
Showing posts with label അനുഭവം. Show all posts

3 July 2013

അന്‍വര്‍ ..?!

14


ചികിത്സാസഹായത്തിനുള്ള അപേക്ഷ പൂരിപ്പിക്കുന്ന സമയത്ത് അന്‍വറിന്റെ പേരെഴുതിയപ്പോള്‍ മനസില്‍ വല്ലാത്തൊരു നീറ്റല്‍ ..  കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം ജൂണില്‍ സ്‌കൂള്‍ അധ്യയനം തുടങ്ങുമ്പോള്‍ ഒന്നാം ക്ലാസില്‍ അവനുമുണ്ടായിരുന്നു..
ആറാം ക്ലാസില്‍ പഠിക്കുന്ന സഹോദരിയുടെ കൂടെ കുറച്ചകലെയുള്ള സ്‌കൂളില്‍ അയക്കണമെന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്ന മാതാവിനെ കണ്ട് സംസാരിച്ച് ഞങ്ങളുടെ സ്‌കൂളിലേക്ക് ചേര്‍പ്പിക്കുകയായിരുന്നു.
മറ്റു കുട്ടികളെപോലെ വികൃതിത്തരങ്ങളൊന്നും അധികമില്ലാത്ത‍  ശാന്തപ്രകൃതനും പഠിക്കാന്‍ മിടുക്കനുമായിരുന്നു

12 May 2012

ദയവായി ക്യുവില്‍ തുടരുക..!

14



ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ ശമ്പളം ബാങ്ക് വഴിയായത് സൌകര്യമായി .. ആവശ്യമുള്ള പൈസ എ.ടി.എമ്മില്‍ നിന്ന് പിന്‍വലിച്ചാല്‍ മതിയല്ലോ മുഴുവന്‍ ശമ്പളവും കയ്യില്‍ വാങ്ങി സൂക്ഷിക്കേണ്ടതുമില്ല.. ഓരോ മാസത്തേയും ബാലന്‍സ് അക്കൌണ്ടില്‍ ഡെപ്പോസിറ്റായി കിടന്നുകൊള്ളും ഇതില്‍ പരം സൌകര്യമെന്ത്..  ? ആനനലബ്ധിക്കിനിയെന്ത് വേണം ..! എ.ടി.എമ്മിന്` മുന്നില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ നീണ്ട ക്യു കണ്ട് ഞാനന്തം വിട്ടു.. ഒന്നു രണ്ട് മണീക്കൂര്‍ ക്യൂവില്‍ കുന്തം വിഴുങ്ങിയ പോലെ നിന്നപ്പോള്‍ ഈ സവിധാനത്തെ ശപിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.. മുമ്പ് ഒരു തടസ്സവുമില്ലാതെ കയ്യില്‍ കിട്ടിയിരുന്നതാണ്.. 

ഏറെ നേരം ക്യുവില്‍ നിന്നിട്ടാണെങ്കിലും ഊഴമെത്തിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഗമയില്‍ തന്നെ കാര്‍ഡ് യന്ത്രത്തിന്റെ വായില്‍ തിരുകി.. 
please remove your card and insert again..!  

എന്ന സന്ദേശം കണ്ട് ഞാന്‍ കാര്‍ഡ് എടുത്ത് വീണ്ടും തിരുകിക്കയറ്റി.. ഫലം തഥൈവ.. എടിഎമ്മില്‍ നിന്ന് മുമ്പും കാശ് പിന്‍വലിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ.. ഇപ്പഴെന്താ ഇങ്ങനെ..  പല തവണ ശ്രമിച്ചിട്ടും ശരിയാവുന്നില്ല .. പിന്നിലുള്ളവര്‍ പിറുപിറുക്കുന്നു .. 
'ഇയാളേത് കോത്താഴത്തുകാരനാ.. മാഷാണെന്നും പറഞ്ഞ് എടിഎം കാര്‍ഡുമായി വന്നിരിക്കുന്നു.. '!!
'അല്ലെങ്കിലും ഈ മാഷമ്മാര്‍ക്കൊന്നും ഇപ്പൊ ഒരു വിവരവുമില്ലെന്നേ.. വെറുതെയിരുന്ന് ശമ്പളം വാങ്ങല്ലാതെ..'
ഒടുവില്‍ പിറകില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഒരുത്തന്റെ സഹായത്തിലാണ്‌ പൈസ പിന്‍വലിച്ചത്.. തിരിച്ചു നടക്കുമ്പോള്‍ ക്യുവിലൂണ്ടായിരുന്നവരുടെ മുഖത്തെ പരിഹാസച്ചിരി കാണാതിരിക്കാന്‍ അങ്ങോട്ട് ശ്രദ്ധിക്കാതെ വാച്ചില്‍ നോക്കി.. ഒന്നോ രണ്ടോ മിനിറ്റിന്റെ കാര്യത്തിന്‌ ഒരു മണീക്കൂറിലധികം സമയം .. !

വേഗം ഇലക്‌ട്രിസിറ്റി ഓഫീസിലേക്ക് ഓട്ടോ പിടിച്ചു.. പവര്‍കട്ടും കക്കലും വോള്‍ട്ടേജ്ക്ഷാമവുമൊക്കെയാണെങ്കിലും ബില്ലടക്കാതെ പറ്റില്ലാല്ലോ.. അടച്ചില്ലെങ്കില്‍ മൊത്തമായങ്ങ് കട്ടു ചെയ്യും ..!
പവര്‍ പ്രശ്നം തീര്‍ക്കാന്‍ പ്രസ്താവനകളും സ്വീകരണ യോഗങ്ങളും കഴിഞ്ഞ് മന്ത്രിക്കും നേരമില്ല..
(ഭരണനേട്ടങ്ങളുടെ പട്ടികയില്‍
ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ വോള്‍ട്ടേജ് പ്രശ്നം പരിഹരിച്ചതായി വലിയ ഫ്‌ളക്സ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിരുന്നു.. കുറച്ച് ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അത് അപ്രത്യക്ഷമായി.. മഴ നനഞ്ഞല്‍ ഫ്യൂസ് പോകുന്ന ഞങ്ങളുടെ പവറിന്‌ കഴിഞ്ഞ ദിവസമുണ്ടായ കനത്ത ഇടിമിന്നലിന്റെ ഷോക്കേറ്റ് വോള്‍ട്ടേജ് കൂടി..!!)

ഇലക്‌ട്രിസിറ്റി ഓഫീസിലെത്തിയപ്പോള്‍ അവിടത്തെ ക്യു കണ്ട്  എന്റെ കണ്ണ്‌ തള്ളീ.. പട പേടിച്ച് പന്തളത്ത് ചെന്നപ്പോള്‍ പന്തം കൊളുത്തിപ്പട എന്ന് പറഞ്ഞ പോലെ.. ബില്ലടക്കേണ്ട അവ
സാന ദിവസമായത് കൊണ്ട് ഇന്ന് തന്നെ അടക്കണം അതിന്‌ ക്യൂവില്‍ നില്‍ക്കുകയല്ലാതെ മറ്റു മാര്‍ഗമില്ല പരിചയക്കാരാരെങ്കിലും ക്യുവിലുണ്ടോയെന്ന് ഞാന്‍ വെറുതെയൊന്ന് കണ്ണോടിച്ചു.. എന്റെ കാകദൃഷ്ടിയുടെ അര്‍ത്ഥം മനസിലാക്കിയിട്ടാവണം എല്ലാവരുടെ മുഖത്തും അപരിചിതഭാവം ..!

ഗത്യന്തരമില്ലാതെ ഞാന്‍ ക്യൂവിന്റെ ഭാഗമായി.. ഇലക്‌ട്രിസിറ്റി ഓഫീസില്‍ നിന്ന് മടങ്ങുമ്പോള്‍ സമയം ഉച്ച കഴിഞ്ഞിരുന്നു.. ചില്ലറ സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങി തിരിച്ചു പോകാം .. ചോറ്‌ തിന്നല്‍ വീട്ടില്‍ ചെന്നിട്ടാവാം .. ഹോട്ടലില്‍ നിന്ന് കഴിച്ചാല്‍ ശരിയാവില്ല ..(പൈസ കൊടുക്കണമല്ലോ..!)
നട്ടുച്ച നേരമായതിനാല്‍ ചൂടിന്‌ ഭയങ്കര ചൂട്..  അല്‍പം നടന്നപ്പോഴേക്കും വിയര്‍ത്തു കുളിച്ചു.. വല്ലാത്ത ദാഹം .. റോഡരികിലുള്ള കടയില്‍ കയറി തണുത്ത ജ്യൂസ് കുടിച്ചപ്പോള്‍ വല്ലാത്ത ആശ്വസം ..!
മാവേലി സ്റ്റോറിലെ തിരക്കു കണ്ടപ്പോള്‍ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു വന്നാലോ എന്നാലോചിച്ചെങ്കിലും അപ്പോഴേക്കുമിനിയും തിരക്കു കൂടിയാലോ എന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍ വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു.. ഒരു മണിക്കൂറിലധികം അവിടെയും കാത്തു നില്‍ക്കേണ്ടി വന്നു.. 

നേരം വൈകുന്നേരമായിത്തുടങ്ങി..  ഏതായാലും ടൌണില്‍ വന്നതല്ലേ..കുറച്ചു പച്ചക്കറി കൂടി വാങ്ങാമെന്ന വിചാരത്തോടെ മാര്‍ക്കറ്റിലേക്ക് നടന്നു.. അപ്പോഴാണ്‌ സര്‍ക്കാര്‍ വിലാസം ബീവറേജസിനു മുന്നിലെ നീണ്ട ക്യൂ കാണാനിടയായത്, ഇക്കണ്ട പൂരമൊന്നും പൂരമല്ല കെട്ടോ. ഇതാണ്‌ പൂരം ..! കുടിയന്‍മാര്‍ക്കൊക്കെ ഇത്ര അച്ചടക്കവും മര്യാദയുമോ..?!  മൊബൈലെടുത്ത് ഒന്ന് ക്ലിക്കിയാലോ.. ഫോണെടുത്തപ്പോഴാണ്‌ മിസ്ഡ്  കോള്‍ കണ്ടത് .. ! വീട്ടില്‍ നിന്നാണ്..  വിളിച്ചു നോക്കാം .. രാവിലെ പോന്നതല്ലേ.. മറ്റെന്തെങ്കിലും വാങ്ങാനുണ്ടോ എന്ന് ചോദിക്കുകയുമാവാം .. രണ്ട്മൂന്ന് തവണ വിളിച്ചു നോക്കിയെങ്കിലും എടുക്കുന്നില്ല..  ഒരു കയ്യില്‍ സഞ്ചിയും തൂക്കിപ്പിടിച്ച് മറ്റെ കയ്യില്‍ മൊബൈലും ചെവിയില്‍ വെച്ച് റോഡരികിലൂടെ വിശന്നു പൊരിഞ്ഞുള്ള നടത്തത്തിനിടയില്‍ മൊബൈല്‍ സേവനദാതാവിന്റെ പരിഹാസപൂര്‍ണമായ കിളിമൊഴി..
"താങ്കള്‍ വിളിക്കുന്ന .......നമ്പര്‍ ഇപ്പോള്‍ ബിസിയാണ്.. അല്ലെങ്കില്‍ പ്രതിക്കുന്നില്ല.. ദയവായി അല്‍പസമയം കഴിഞ്ഞ് വിളിക്കുകയോ ലൈനില്‍  (ക്യുവില്‍ ) തുടരുകയോ ചെയ്യുക"..!!

6 December 2011

ഗള്‍ഫ് സ്‌മരണകള്‍ - 8

7

  1992 
ഡിസംബർ 6 
ന് ബാബ്‌രി മസ്ജിദ്
തകര്‍ക്കപ്പെട്ടിട്ട് 19 വര്‍ഷം കഴിയുന്നു.. ഫാഷിസ്റ്റ് വര്‍ഗീയ ശക്തികള്‍ മസ്ജിദ് തകര്‍ക്കാനുള്ള സര്‍വസന്നാഹങ്ങളുമായി അയോധ്യയില്‍ തടിച്ചുകൂടിയ സാഹചര്യത്തില്‍ മസ്ജിദ് തകര്‍ക്കപ്പെടുകയില്ലെന്നും ഭരണകൂടം സംരക്ഷണത്തിനാവശ്യമായ കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യുമെന്നും മുസ്ലിംകളും മറ്റു മതേതരവിശ്വാസികളുമെല്ലാം കരുതിയിരുന്നു.. എന്നാല്‍ എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളേയും തകിടം മറിച്ച് മസ്ജിദ് തകര്‍ക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു.. ഭരണകൂടം ഒന്നും ചെയ്യാതെ, ഉരിയാടാതെ മൗനാനുവാദം നല്‍കുകയുമായിരുന്നു.. രാഷ്ട്രപിതാവ് മഹാത്മാഗന്ധിയുടെ വധത്തിന് ശേഷം ഇന്ത്യാചരിത്രത്തിലെ കറുത്ത അധ്യായമായി മാറി അത്..!

ബാബ്‌രി മസ്ജിദ് തകര്‍ക്കപ്പെട്ട സമയത്ത് ഗള്‍ഫിലും ഇതിന്‍റെ അലയൊലികള്‍ പടര്‍ന്നിരുന്നു.. ഇന്ത്യക്കാരും അല്ലാത്തവരുമായ പ്രവാസികള്‍ റോഡിലിറങ്ങുകയും ഇന്ത്യന്‍ എമ്പസ്സി, കൊണ്‍സുലേറ്റുകളുടെ മുന്നില്‍ തടിച്ചുകൂടുകയും ചെയ്‌തു.. ഗള്‍ഫില്‍ ഒരു പക്ഷെ ഇത് ആദ്യാനുഭവമായിരിക്കും..! അല്‍ഐനില്‍ ഇതിന്‍റെ പ്രതികരണം അതിര്‌ കടന്നു..
പാകിസ്ഥാന്‍ വംശാരായ പഠാണികള്‍ ഒരു ചര്‍ച്ചിന്‌ കല്ലെറിയുകയും ഇന്‍റ്റസ്‌ട്രിയല്‍ ഏരിയയിലുള്ള ഇന്ത്യക്കാരുടെ രണ്ട്മൂന്ന് കടകള്‍ക്ക് തീ വെക്കുകയും ചെയ്‌തു.. ! 
ഇന്‍റ്റസ്‌ട്രിയല്‍ ഏരിയയില്‍ സൈന്യമിറങ്ങുകയും പഠാണികളേയും അല്ലാത്തവരേയും വിസയും ബത്താക്കയുമൊന്നുമില്ലാത്തവരേയുമെല്ലാം പിടികൂടുകയും ചെയ്‌തു.. അതില്‍ നിരപരാധികളായ പലരും കുടുങ്ങി.. പഠാണികളധികവും താമസിച്ചിരുന്ന, അവരുടെ കേന്ദ്രമായ 'ഊപര്‍ സനാഇയ്യ' സൈന്യം അരിച്ചുപെറുക്കി ശുദ്ധികലശം നടത്തി..  മൂന്ന്നാല്‌ ദിവസം ​ഇന്‍റ്റസ്‌ട്രിയല്‍ ഏരിയ സൈന്യത്തിന്‍റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു.. അവിടെ താമസിച്ചിരുന്നവര്‍ക്ക് പുറത്തിറങ്ങാനോ ജോലിക്ക് പോകാനോ കഴിഞ്ഞില്ല.. ടൌണില്‍ താമസിച്ചിരുന്ന ഞാന്‍ ജോലിക്ക് പോകാന്‍ ടാക്`സി കയറി, അങ്ങോട്ട്  പോകാന്‍ കഴിയാതെ 'നാദി അല്‍ഐന'ടുത്ത് വരെ പോയി തിരിച്ചു പോരേണ്ടി വന്നു..
ദൈവാനുഗ്രഹം കൊണ്ട് മാത്രമാണ്‍` ഞാനന്ന്‍ സൈന്യത്തിന്‍റെ പിടിയലകപ്പെടാതെ രക്ഷപ്പെട്ടത്..! എന്‍റെ കൈവശമുള്ള ബത്താക്ക നാലഞ്ച് മാസം മുമ്പ് കാലാവധി തിര്‍ന്നതായിരുന്നു. പിടിക്കപ്പെട്ട് ജയിലില്‍ നരകിക്കേണ്ടീ വന്നേനേ..! 
പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ അവസാനിച്ച് പട്ടാളവും പോലീസും പിന്‍വാങ്ങി, സാധാരണ നിലയിലായ ശേഷമാണ്‌ ജോലിക്ക് പോകാന്‍ കഴിഞ്ഞത്.. ജോലിസ്ഥലത്തെത്തിയപ്പോഴാണ്‌ നാരായണന്‍റെ ഗ്രോസറി കത്തിക്കിടകുന്നത് കണ്ടത്.. പഠാണികള്‍ തീ വെച്ച കടകളിലൊന്ന് അതായിരുന്നു..! കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന തമിഴനടക്കം പരിചയക്കാരായ പലരും പിടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നും എല്ലാവരേയും നാട്ടിലേക്ക് കയറ്റിവിടുമെന്നും അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞു.. ഒന്നും ചെയ്യാനാവില്ലല്ലോ എന്ന നിസ്സഹായതയോര്‍ത്തപ്പോള്‍ വല്ലാത്ത വിഷമം തോന്നി..!








11 November 2011

ഗള്‍ഫ് സ്‌മരണകള്‍ - 7

17



അനുജന്‍റെ വിസക്കാര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ്` ബാവാക്കയെ കാണുന്നതും പരിചയപ്പെടുന്നതും.. വെളുത്തുമെലിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതിയും മുക്കാല്‍ ഭാഗവും നരച്ച, വെട്ടിയൊതുക്കിയ താടിയും സദാ പുഞ്ചിരി തൂകുന്ന മുഖവും സംസാരവും, കാഴ്‌ചയില്‍ തന്നെ സാധുവും നിഷ്‌കളങ്കനും.. അന്‍പതിലധികം പ്രായമായ അദ്ദേഹം കാല്‍ നൂറ്റാണ്ടിനടുത്തായി ഗള്‍ഫിലെത്തിയിട്ട്.. അല്‍ ഐനില്‍ 'മസ്‌യദ്' റോഡിലുള്ള 'ശരികാതി'ലെ ഒരു കംബനിയിലാണ്` ജോലി ചെയ്യുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പരിചയത്തിലുള്ള ഒരാള്‍ മുഖേനയാണ്` വിസ സംഘടിപ്പിക്കുന്നത്, ആ പരിചയം വളരുകയും ഇടക്കൊക്കെ അദ്ദേഹം റൂമില്‍ വരുകയും ഞങ്ങളുടെ പ്രവാസി കൂട്ടായ്‌മകളില്‍ പങ്കു ചേരുകയും ചെയ്‌തു.


ബാവാക്കയുടെ മകന്‍ അല്‍ ഐനില്‍ തന്നെയുള്ള കൊ ഓപറേറ്റിവ് സൊസൈറ്റിയുടെ സൂപര്‍ മാര്‍ക്കറ്റിലാണ്' ജോലി ചെയ്യുന്നത്, അബുദാബി റോഡില്‍ കംപനി അക്കമഡേഷന്‍ റൂമിലാണ്` തമസം. ഒരു പ്രഭാതത്തില്‍ മകന്‍റെ മരണവാര്‍ത്തയറിഞ്ഞ് ബാവാക്കയോടൊപ്പം ഞങ്ങളും ഞെട്ടിത്തരിച്ചു..! താമസസ്ഥലത്തെ മരത്തില്‍ കെട്ടിത്തൂങ്ങിയ നിലയില്‍ രാവിലെ കൂടെ താമസിക്കുന്നവര്‍ കാണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു
എന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞെട്ടലിന്‌ ശക്തി കൂടി..! എന്താണെന്ന് ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടാതെ ബാവാക്കയും ബന്ധുക്കളും ഞങ്ങളുമെല്ലാം പരക്കം പാഞ്ഞു..
മകന്‍റെ മരണം കൊലപാതകമായിരിക്കുമെന്നും ആത്മഹത്യ ചെയ്യേണ്ട ഒരു കാരണവുമില്ലെന്നും പാവം ആ പിതാവ് തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.. ഞങ്ങളും അങ്ങനെതന്നെ വിശ്വസിക്കുകയും ആത്മഹത്യയായിരിക്കരുതേയെന്ന് മനസാ പ്രര്‍ത്ഥിക്കുകയും ചെയ്തു.. കുടുംബപരമായോ മറ്റോ ഒരുതരത്തിലൂള്ള പ്രശ്നവുമില്ലെന്നും ഭാര്യവും കുഞ്ഞുമുള്ള മകന്‍ തലേന്നു വരെ നാട്ടിലേക്ക് വിളിക്കുകയും ഭാര്യയുമായി സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്നുമൊക്കെ ഗദ്ഗദത്തോടെയും കണ്ഠമിടറിയുമാണ്` ബവാക്ക പറഞ്ഞിരുന്നത്..
ജോലിസ്ഥലത്ത് ഈജിപ്ഷ്യനായ സൂപര്‍വൈസറുമായി ചില പ്രശ്‌നങ്ങളുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും അത് മാനേജറോട് സംസാരിക്കുകയും ചെയ്‌തിരുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.. അതിന്‌ ആത്മഹത്യ ചെയ്യേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ എന്ന് ബാവാക്കയോടൊപ്പം ഞങ്ങളും ആത്മഗതം ചെയ്‌തു..! 
ജഢം പോസ്‌റ്റ്മോര്‍ട്ടത്തിനും മറ്റും ശേഷം മോര്‍ച്ചറിയിലേക്ക് മാറ്റിയപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ കാണാന്‍ പോയി, ബന്ധുക്കളും നാട്ടുകാരും പരിചക്കാരും മറ്റുമായി അനേകമാളുകള്‍ അവിടെ തടിച്ചുകൂടിയിരുന്നു..! സ്വതവെ സാധു പ്രകൃതക്കാരനായ ബാവാക്കയെ കണ്ട് ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറയുകയും മനസില്‍ വല്ലാത്തൊരു നീറ്റല്‍ അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്തു.. അദ്ദേഹം അസാമാന്യമായ ആത്മനിയന്ത്രണവും പക്വതയുമാണ്‌ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നത്.. എങ്കിലും ഒന്ന് പൊട്ടിക്കരയാന്‍ പോലുമാകാത്തതും തക്കര്‍ന്നു പോയതുമായൊരു ഹൃദയം ഞങ്ങള്‍ക്ക് വ്യക്തമായും കാണാമായിരുന്നു..!
കൂടെ താമസിച്ചിരുന്നവരെയൊക്കെ പോലീസ് പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോയിരുന്നു, റൂമിലൊരാള്‍ അസ്വാഭാവികമായി മരനപ്പെട്ടാല്‍ മറ്റുള്ളവരെ പിടിക്കുക സാധാരണമാണ്..! എഴുതി വെച്ചിരുന്ന കുറിപ്പില്‍ ജോലിസ്ഥലത്തെ പ്രശ്നങ്ങളെകുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും സ്വയം മരിക്കുകയാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നത് കൊണ്ട് പോലീസും അധികൃതരും മരണം ആത്മഹത്യയായി സ്ഥിരീകരിച്ചു.. ബാവാക്കയെപോലെ ഞങ്ങളും ആ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം വിശ്വസിക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതരായി..!
"എന്ത് പൊട്ടത്തരമാണ്` ചെയ്‌തത്..?!"
കൂടിയവരെല്ലാവര്‍ക്കും ഒരേ സ്വരമായിരുന്നു..
"എന്തിനാ ആ കുട്ടി ഇത് ചെയ്‌തതെന്ന" ബാവാക്കയുടെ നിഷ്‌കളങ്കമായ ചോദ്യത്തിന്‌ മറുപടിയോ അശ്വാസവചനമോ ഞങ്ങള്‍ക്കാര്‍ക്കും പറയാനായില്ല..!
 'എത്ര വലിയ പ്രശ്നമുണ്ടെങ്കിലും ആത്മഹത്യ ചെയ്‌തിട്ടെന്ത് ഫലം, അത്മഹത്യ ഒരു പ്രശ്നത്തിനും പരിഹാരമല്ല ; കൂടുതല്‍ പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടാക്കുകയാണ്‌ ചെയ്യുക' എന്നൊക്കെ  എല്ലാവരും പരസ്പരം പറഞ്ഞു, 
'ഇവിടുത്തെ ജീവിതവും മരണശേഷമുള്ളവും ജീവിതവും നഷ്ടപ്പെടുകയല്ലേ അത് നിമിത്തമുണ്ടാകുന്നത്..'? 'മനുഷ്യന്‍റെ ബലഹീനതയും അവിവേകവും..!!'  
മകന്‍റെ ഭാര്യാപിതാവിനെ ബാവാക്ക തന്നെയാണ്‌ ഞങ്ങള്‍ക്ക് കാണിച്ചുതന്നത്.. 'തന്‍റെ മോളും കുഞ്ഞും അനാഥമായില്ലേ..?!'  എന്ന് ആ മുഖം വിളിച്ചുപറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..!                                                മൃതദേഹം നാട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാനുള്ള ക്രമീകരണങ്ങള്‍ ചെയ്യുകയും, പിറ്റേന്നത്തെ ഫ്ലൈറ്റില്‍ ബാവാക്കയും ഒരുബന്ധുവും കൂടി നാട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവുകയും ചെയ്തു... മകനെ ഗള്‍ഫില്‍ കൊണ്ടുവന്ന് ജോലിയൊക്കെയായി കടബാധ്യതകളൊക്കെ തീര്‍ത്ത് ദീര്‍ഘനാളത്തെ പ്രവാസജീവിതം മതിയാക്കാനിരുന്ന ആ പിതാവ് മകന്‍റെ മയ്യിത്തുമായാണ്‌ നാട്ടിലേക്ക് യാത്രയാകേണ്ടി വന്നത്..!!

11 October 2011

ഗള്‍ഫ് സ്‌മരണകള്‍ - 6

6



1992ന്‍റെ തുടക്കത്തിലാണ്` ഞാന്‍ അല്‍ ഐനിലെത്തിയത്, യു എ ഇ തലസ്ഥാനമായ അബൂദാബിയിലെ ഗ്രീന്‍ സിറ്റി, സൈകതഭൂമിയിലെ ഹരിതാഭമായ പ്രദേശം, മറ്റു നഗരങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് വൃക്ഷരങ്ങളും കൃഷിയിടങ്ങളും ഈത്തപ്പഴത്തോട്ടങ്ങളും ഉദ്യാനങ്ങളും അല്‍ ഐനിലെ സവിശേഷതകളാണ്`.
'അല്‍ ഐന്‍ ഒയാസിസ്' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈത്തപ്പഴത്തോട്ടവും അതിലെ പ്രകൃതിദത്തമായ ജലമൊഴുകുന്ന കനാലും നഗരത്തിന്‍റെ ഹൃദയഭാഗത്താണ്. തണുപ്പുകാലത്ത് ഇളം ചൂടും ചൂട്കാലത്ത് സുഖശീതളവുമായ ജലം കനാലിന്‍റെ പ്രത്യേകതയാണ്`.. തോട്ടത്തിലൂടെ നടക്കുന്നത് ഗൃഹാതുരത്വമുണര്‍ത്തുന്നൊരനുഭവമാണ്, നാട്ടിലെ വിശാലമായ തെങ്ങിന്‍ തോപ്പിലൂടെയോ കവുങ്ങിന്‍ തോട്ടത്തിലൂടെയോ നടക്കുന്നതു പോലെ..! 


സനാഇയ (ഇന്ഡസ്ട്രിയല്‍ ഏരിയ) യിലെ ഒരു സൈന്‍ബോഡ് കടയിലാണ്` ആദ്യമെത്തിയത്. മലയാളിയായ വേലപ്പന്‍ നായരായിരുന്നു കടയുടമ.. അയാളുടെ തിരുവനന്തപുരം ശൈലിയിലുള്ള തെറി
   പ്രയോഗങ്ങളും വൈകുന്നേരങ്ങളിലുള്ള വെള്ളമടിയും ശംബളത്തിന്‍റെ കാര്യത്തിലുള്ള 'പിന്നെ/നാളെ'കളും.. പുള്ളിയോട് എന്ത് ചൊദിച്ചാലും പറഞ്ഞാലും ആദ്യം വായില്‍ നിന്ന് വീഴുക "പറി" എന്നായിരിക്കും..!   പുള്ളി ശരിക്കുമൊരു വേലവെപ്പന്‍ നായ(രാ)ണെന്ന് അധികം താമസിയാതെ എനിക്ക് മനസിലായി..!  


അത്കൊണ്ട് മൂന്ന് മാസമായപ്പോഴേക്കും അവിടെനിന്ന് സനാഇയയില്‍ തന്നെയുള്ളൊരു അഡ്വെര്‍ടൈസിങിലേക്ക് മാറി..!  ഒരു പാകിസ്ഥാനിയാണ്` കടയുടമ, കൊല്ലത്തുകാരനായ ശശിയായിരുന്നു ആര്‍ടിസ്റ്റ്, ഒരു വ്യാഴവട്ടക്കാലത്തിലധികമായി ഗള്‍ഫിലെത്തിയിട്ട്, പ്രായമായിത്തുടങ്ങി... വെള്ളമടിക്കുന്ന ശീലമുള്ളതുകൊണ്ട് വലിയ സംബാദ്യമൊന്നുമില്ല.. മൂത്ത മകള്‍ക്ക് വിവാഹപ്രായമായി.. പുള്ളി നാട്ടില്‍ പോയിട്ട് നാല്` വര്‍ഷത്തോളമായി.. അടുത്തൊന്നും പോകുന്ന ലക്ഷണമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നുമില്ല.. അശ്ലീലം പറയുന്നതില്‍ അതീവതല്പരനും മിടുക്കനുമാണ്.. ഡ്രോയിംഗും പെയന്‍റിംഗുമെല്ലാം നന്നായി ചെയ്യും, തലേന്നത്തെ വെള്ളത്തിന്റെ ഹാങോവറില്‍ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ അബദ്ധങ്ങള്‍ ചെയ്തുവെക്കും..!
ഇങ്ങേരുടെ അസിസ്റ്റന്‍റായി അവിടെയെത്തിയ എനിക്ക് പലപ്പോഴും ഇയാള്‍ ഒപ്പിച്ചുവെക്കുന്ന അബദ്ധങ്ങള്‍ നേരെയാക്കേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട് ! ഒരു ലക്കട സൈക്കിളിലാണ്` സനാഇയയിലെ ഗല്ലികളിലൂടെയുള്ള സഞ്ചാരം..!


തൊട്ടടുത്ത ബില്‍ഡിംഗിലാണ്` മലപ്പുറത്തുജാരനായ കുമാരേട്ടന്റെ (പേര്‍ യഥാര്‍ത്ഥമല്ല) ഗ്രോസറി, അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങളൊക്കെ അവിടെനിന്നാണ്` വാങ്ങുക. കടയുടെ പിറകുവശത്തുള്ള റൂമിലാണ്` താമസം, സന്ധ്യയായാല്‍ അവിടെ പലരും വരുന്നത് കാണാം. വ്യാഴാഴ്ചകളില്‍ ആളുകള്‍ കൂടും.. കുടിയും കളിയുമാണവിടെയെന്ന് പിന്നെ മനസിലായി.. അനധികൃത മദ്യവില്‍പനയും ..!
ഇടക്ക് ദുബായില്‍ നിന്നൊരാള്‍ ഒന്നോ രണ്ടോ സ്ത്രീകളേയുമായി വരാറുണ്ട്..! ഗള്‍ഫില്‍ ഇങ്ങനെയുള്ള വാണിഭങ്ങളിലൂടെയും ആളുകള്‍ സമ്പാദിക്കുന്നു. കുറുക്കുവഴികളിലൂടെയും മറ്റുള്ളവരെ പറ്റിച്ചും എങ്ങനെയും നാല്` കാശ് ഉണ്ടാക്കുന്നവര്‍ മാന്യരും വീട്ടുകാര്‍ക്കും നാട്ടുകാര്‍ക്കും വേണ്ടപ്പെട്ടവരുമാണ്.. 



ദാരിദ്ര്യത്തില്‍നിന്നും പ്രാരാബ്‌ധങ്ങളില്‍ നിന്നും കരകയറാന്‍ പ്രതീക്ഷയോടെ ഗള്‍ഫിലെത്തുന്ന പെണ്‍കുട്ടികളിലധികവും ഇത്തരം വാണിഭക്കാരുടെ വലയില്‍ വന്നുവീണ്` ജിവിതം തകരുന്നു..  ഇത്തരം നീരാളിവലകളില്‍ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നവര്‍ വളരെ വിരളമാണ്.. അടുത്തകാലത്തുണ്ടായ ഷാര്‍ജ പെണ്‍വാണിഭക്കേസിലെ ഇരയെപ്പൊലെ ധൈര്യവും മനക്കരുത്തും പ്രകടിപ്പിക്കുവാന്‍ അധികപേര്‍ക്കും സാധിക്കണമെന്നില്ല..  അതിനാലവര്‍ വന്നുപെട്ട 'ജോലി' മനമില്ലാമനസോടെ നിര്‍വഹിക്കുന്നു..! ഇതൊന്നുമറിയാതെ വീട്ടുകാര്‍ മാസം തോറും ഇവരയക്കുന്ന ഡ്രാഫ്‌റ്റുകള്‍ കൊണ്ട് 'സുഖമായി' ജീവിക്കുന്നു.!





17 August 2011

ഒരു പ്രവാസിയുടെ ഓര്‍മക്ക്...

6

മുറബ്ബ റൌണ്‍ട് - അല്‍ ഐന്‍
അവധിക്ക് നാട്ടില്‍ പോയി തിരിച്ചു വന്ന ശേഷമാണ്‍ മുയ്തീന്‍ക്കയെ ആദ്യമായി കാണുന്നത്.. സ്വദേശത്ത് പോയി തിരിച്ചു വന്ന ഒരു പ്രവാസിയുടെ മനസ് കുറച്ചു ദിവസത്തേക്ക് സദാ പ്രക്ഷുബ്ധമായിരിക്കും ഗൃഹാതുരത്വമുണര്‍ത്തുന്ന ഓര്‍മകള്‍ ..! ആനന്ദകരവും ആസ്വാദ്യകരവുമായൊരു പുലര്‍കാലസ്വപ്നത്തില്‍ നിന്ന് ഞെട്ടിയുണര്‍ന്ന പോലെ.. വീടും നാടും കുടുംബവും കുട്ടികളുമൊക്കെയായി ആഹ്ളാദകരമായ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ നിന്ന് പിഴുതെടുത്ത മനസ്, പ്രവാസജീവിതത്തിലെ ആവര്‍ത്തനവിരസമായ ദിനചര്യകളും ചുറ്റുപാടുകളുമായി ഇണങ്ങിച്ചേരുവാന്‍ അല്പം ക്ളേശിക്കുമെങ്കിലും ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഈ അനിവാര്യതകളുമായി സമരസപ്പെടുകയല്ലാതെ നിര്‍വ്വാഹമില്ല .. സ്വയം കൃതാനര്‍ത്ഥമായതിനാല്‍ പരിദേവനള്‍ക്ക് പ്രസക്തിയില്ല താനും ..!



ഒരു നോംബ്കാലമായിരുന്നു, വൈകുന്നേരം ജോലിയില്ലാത്തതിനാല്‍ നേരം വൈകിയാണ്` ഞാന്‍ താമസസ്ഥലത്തെത്തിയത്, പ്രധാനകവാടത്തിലെ ത്തിയപ്പോള്‍ 50 - 55 വയസ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരാള്‍ അകത്ത് നിന്ന് വേഗത്തില്‍ പുറത്തേക്കിറങ്ങി പോയി. വിവിധജില്ലക്കാരായ പത്തിരുപത് പേര്‍ താമസിക്കുന്ന. കേരളത്തിന്‍റെ ഒരു പരിച്ഛേദമായ ഞങ്ങളുടെ വില്ലയില്‍ ഇങ്ങനെയൊരാള്‍ താമസിക്കുന്നില്ലല്ലോ.. ചിലപ്പോള്‍ ആരെയെങ്കിലും കാണാന്‍ വന്നതായിരിക്കും ..!
പിന്നീടാണറിഞ്ഞത് ഞങ്ങള്‍ക്ക് രണ്ട് നേരം ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കിത്തരുന്ന മുയ്തീന്ക്കയാണ്` അതെന്നും ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പാടുകളും പ്രയാസങ്ങളുമുള്ള ആളാണെന്നും ..!  

കാല്‍ നൂറ്റാണ്ടിലേറെയായി മുയ്തീന്‍ക്ക ഗള്‍ഫിലെത്തിയിട്ട്. മലബറില്‍നിന്ന് ഗള്ഫിലേക്കുള്ള പ്രവാഹത്തിലെ ഒരു കണ്ണിയായി,  മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ ഒരുള്‍നാടന്‍ ഗ്രാമത്തില്‍ നിന്ന് വാഹനം  കയറിയത് എല്ലാവരേയും പോലെ ഏറെ പ്രതീക്ഷകളോടെയായിരുന്നു. യു.എ.ഇ യിലെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളി പല  ജോലികളും ചെയ്തെങ്കിലും എല്ലാം താല്കാലികവും തുച്ഛമായ വേതനം മാത്രമുള്ളതുമായിരുന്നു. ചെറുതെങ്കിലും സ്വന്തമായി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുകയാണുത്തമമെന്ന് കണ്ടാണ്` കുറച്ച് പൈസ ഒപ്പിച്ച് അദ്ദേഹം ഒരു ഗ്രോസറി തുടങ്ങാന്‍ തീരുമാനിച്ചത്. ജോലി ചെയ്യാനുള്ള ഓട്ടവും പൈസക്കുള്ള പരക്കം പാച്ചിലുമായി അത് വിചാരിച്ചത്ര എളുപ്പമായിരുന്നില്ല..  എങ്കിലും മുയ്തീന്‍ക്ക പ്രതീക്ഷ കൈവിടാതെ പരിശ്രമം തുടര്‍ന്നു, വളരെ പ്രയാസപ്പെട്ടാണെങ്കിലും അത് യാഥാര്‍ത്ഥ്യമായി.. അല്‍ ഐന്‍ നഗരത്തിന്‍റെ ഹൃദയഭാഗത്തല്ലെങ്കിലും അധികം ഉള്ളിലുമല്ല.. തുടക്കത്തിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടായെങ്കിലും പിന്നെ തരക്കേടില്ലാത്ത നിലയില്‍ മുന്നോട്ട് പോയി. ബാധ്യതകളൊക്കെ സമയത്തിന്` മുംബ് തന്നെ തീര്‍ക്കാന്‍ സാധിച്ചു..


മൂന്ന് നാല്` വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും കച്ചവടം വളരെ നല്ല നിലയിലായി.. കട വികസിപ്പിക്കണമെന്നും സൌകര്യപ്രദമായ മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്ക് മാറണമെന്നും അദ്ദേഹം ആലോചിച്ചു തുടങ്ങി. ഇപ്പോഴുള്ള കെട്ടിടം പഴയതായതിനാല്‍ പൊളിച്ചുകളയാന്‍ സാധ്യതയുമുണ്ട്..  അധികം താമസിയാതെ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ആഗ്രഹം സഫലമായി, കുറച്ചപ്പുറത്തുള്ള ഒരു ബില്‍ഡിംഗില്‍ സൌകര്യപ്രദമായ രീതിയില്‍ ഷോപ് ലഭിച്ചു, അങ്ങനെ മുയ്തീന്‍ക്കയുടെ അശ്രാന്ത പരിശ്രമത്താല്‍ ആ കട നല്ല സൌകര്യമുള്ളൊരു ഷോപായി ഉയര്‍ന്നു.. രണ്ട്മൂന്ന് പേരെ ജോലിക്ക് വെച്ചു..
അധികമൊന്നും വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്ത മുയ്തീന്‍ക്ക പ്രവാസി മലയാളികള്‍ക്കിടയില്‍ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു, ബന്ധുക്കളിലേക്കും നാട്ടുകാരിലേക്കും സഹായഹസ്തം നീണ്ടു..

 മുയ്തീന്‍ക്കയുടെ ജീവിതത്തില്‍ മാറ്റങ്ങളുണ്ടായി.. നാട്ടില്‍ സ്ഥലം വാങ്ങി സൌകര്യപ്രദമായ വീട് പണിതു, അടുത്തുള്ള അങ്ങാടിയില്‍ വാടകകെട്ടിടം നിര്‍മ്മിച്ചു
മൂത്ത മകളെ നല്ല നിലയില്‍ വിവാഹം ചെയ്തയച്ചു, രണ്ടാമത്തെ മകളുടെ വിവാഹമുറപ്പിച്ചു.. ഇത്രയുമായപ്പോഴേക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പ്രവാസ ജീവിതം രണ്ടു പതിറ്റാണ്ട് കഴിഞ്ഞിരുന്നു..
തൊഴിലാളികളെ അമിതമായി വിശ്വസിക്കുകയും ബ്ലാങ്ക് ചെക്കുകള്‍ പോലും ഒപ്പിട്ടു നല്‍കുകയും ചെയ്തിരുന്ന അദ്ദേഹം ഒരു തവണ നാട്ടില്‍ പോയി നാല്` മാസം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു വന്നപ്പോഴേക്കും സ്ഥാപനം ഏതാണ്ട് തകര്‍ന്ന അവസ്ഥയിരുന്നുവെന്ന് മാത്രമല്ല, ഭീമമായ സംഖ്യ ബാധ്യതയായി ചുമലില്‍ വീഴുകയും ചെയ്തു..! തൊഴിലാളികളുടെ  വഞ്ചനയും പിടിപ്പുകേടും മൂലം ഇടപാടുകാര്‍ക്ക് നല്‍കാനുണ്ടായിരുന്ന സംഖ്യ വളരെ വലുതായിരുന്നു...! ചെക്കുകള്‍ മടങ്ങിയ കേസുകള്‍ വേറെയും ..  സാധനങ്ങള്‍ കുറവായതിനാല്‍ ആരും കടയില്‍ കയറാത്ത അവസ്ഥ..  കട മുന്നോട്ട് കൊണ്ട്പോകാന്‍ കഴിയാത്ത വളരെ മോശമായ സാഹചര്യമായതിനാല്‍ നഷ്ടത്തിനാണെങ്കിലും വില്‍ക്കാന്‍ അദ്ദേഹം നിര്‍ബന്ധിതനായി..!!
കഷ്ടപ്പെട്ട്, വിയര്‍പ്പൊഴുക്കി ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത സ്ഥാപനം  കൈവിട്ടുപോവുക മാത്രമല്ല, സാംബത്തിക ബാധ്യതകള്‍ തീര്‍ക്കുന്നതിന്` നാട്ടിലെ വീടും സ്ഥലവും കെട്ടിടവുമെല്ലാം വില്‍ക്കേണ്ട ഗതികേടിലുമായി.. കുടുംബത്തിന്റെ താമസം വാടകവീട്ടിലായി 
രണ്ടാമത്തെ മകളുടെ വിവാഹം മുടങ്ങുകയും ചെയ്തു..!
ഇപ്പോള്‍ അഞ്ച് വര്‍ഷമാകാറായി മുയ്തീന്‍ക്ക നാട്ടില്‍ പോയിട്ട്.. കടബാധ്യതകള്‍ ഇനിയും ബാക്കി നില്‍ക്കുന്നു.. വിസ, ബത്താക്ക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങള്‍ .. പഴയ പോലെ ഓടിച്ചാടി പണിയെടുക്കാനാവാത്ത  ശാരീരികവും ആരോഗ്യപരവുമായ പ്രയാസങ്ങള്‍ ... ! 

കാര്യങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും മുയ്തീന്‍ക്ക പരാതികളും പരിദേവനങ്ങളുമില്ലാതെ പ്രതീക്ഷയോടെയും പ്രര്‍ത്ഥനയോടെയും തനിക്ക് കഴിയുന്ന ജോലികള്‍ ചെയ്തു... അങ്ങനെയാണ്` ഭക്ഷണമുണ്ടാക്കുന്ന 'ഉസ്താദ്'ആയി മുയ്തീന്ക്ക ഞങ്ങള്‍ക്കിടയിലേക്ക് വന്നത്.. പ്രവാസകാലത്തെ നൊംബരങ്ങളിലും നേരംബോക്കുകളിലും പങ്കാളിയായി..!

മുയ്തീന്‍ക്ക എന്ന പേര്‍ യഥാര്‍ത്ഥമല്ല, അദ്ദേഹമിപ്പോള്‍ എവിടെയാണെന്നറിയില്ല.. പ്രവാസ ജീവിതത്തില്‍ നിന്നുള്ള മടക്കയാത്രയിലെവിടെയോ വെച്ചു മറന്ന, നഷ്ടപ്പെടാന്‍ ഒന്നും ബാക്കിവെച്ചിട്ടില്ലാത്തൊരു പാവം പ്രവാസിയുടെ ദൈന്യമുഖം നാലഞ്ച് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം വീണ്ടുമൊരു റമദാനില്‍ ഓര്‍ത്തെടുക്കുകയാണ്..!